فقر يا آزادي

Tue, 04 Sep 2007 21:58:00 GMT

روزگار بدي است . با مردم و آدمها که مي نشيني همه از يک چيز آزرده اند . عده اي از معيشت و سختي ها و گرفتاري ها ، عده اي از وضع فرهنگ و جامعه ، عده اي که متاسفانه از بي سواد ترين انسانها هستند و تئوري هاي سياسي و اقتصادي مي دهندو قضاوت هم مي کنند ، عده اي هم از درد بي دردي حرف از نبود آزادي و دموکراسي مي زنند. اما من نمي خواهم قصور و تقصير و مقصر را بشناسانم بلکه سعي دارم برعکس ديگران که فکر و ذکرشان غم ها و درد هاي عده از افراد است به غم ها و درد هاي جامعه اي نگاه کنم که سختي و رنج واقعي را با تمام وجود احساس کرده اند .

آدمهايي که به دليل محروميت و فقر محکوم به بي فرهنگي و عقب ماندگي شده اند و گروهي ديگر به خاطر داشتن پول و زندگي هاي مجلل حتي در حالتي که شعورشان کمتر از يک گوسفند است به با فرهنگ ترين و متمدن ترين افراد اين مملکت تبديل شده اند و جواناني هم با داشتن مدارک علمي بالا و فقط بخاطر نداشتن سرمايه و پارتي محکوم به کارگري و شنيدن توهين مي شوند.

گروهي از مردم به نان شب محتاج و عده اي ديگر ادعاي نبود آزادي مي کنند در حالي که وضع سگ خانگيشان هزار برابر بهتر از يک کودک فقير همين کشور است .يک کودک به خاطر نداشتن پول در بيمارستان بر بالين مادر جان مي دهد اما دم يک سگ به بهاي هزاران دلار ارز اين کشور در خارج از کشور جراحي پلاستيک مي شود و اين در حالي است که رسانه هاي جمعي همين کشور در فيلم ها و برنامه ها و مقالات ازظلم به جوانان سخن مي گويد . سالهاست که هر فيلم يا سريالي در سينما و تلويزيون پخش مي شود داستان زندگي پسر یا دختر پول دار جوانی است که می خواهند مدتی با هم باشند اما قانون نمی گذارد و خلاصه نود دقیقه سر کاریم که آقا و خانم می خواهند فرار کنند و به قول معروف آزاد باشند و آزاد زندگی کنند . در حالی که دختر و پسر های زیادی هستند که بخاطر نداشتن کار و جهیزیه و خانه محکوم به صبر هستند . رسانه فرهنگ سازی مثل تلویزیون و سینما و نشر و مطبوعات که می توانند بوجود آورنده فرهنگ کمک و معرفت و غیرت و ارزش های متعالی انسانی و ملی باشند بهترین مرجع آموزش راههای ایجاد ارتباط بین دختر و پسر و از بین برنده رسوم اصیل ایرانی هستند .

نمی دانم چرا فرهنگ اصیل ایرانی را به عقب ماندگی تعریف می کنند و رسوم اصیل ایرانی به اتهام قدیمی بودن منسوخ کرده اند و نمی دانم علت از کجاست که مردم فرش قرمز برای بی غیرتی پهن کرده اند و با بی عفتی دختران به چشم ترقی و پیشرفت نگاه می کنند.

علت از کجاست نمی دانم که چرا دولت ها که برای از بین بردن تفکرات غلط و آسان کردن زندگی فقرا آمده اند بیشترین سعی خود را در جهت بهتر شدن هر چه بیشتر زندگی ثروتمندان می کنند .

در روزگاری که دغدغه متمدنین ثروتمند نبود آزادی و قانونی برای بی بند و باری است آیا می توانیم از فقرا و فرهنگ های اصیلمان سخن بگوئیم . مطمئناً نه چون رسانه های فرهنگ ساز و سیاست دولت ها در اختیار آزادی و حقوق بشر است نه نان شب فقرا. در اختیار کسانی است که تنها مشکلشان روسری دخترانشان است که چرا نمی توانند راحت تر با دوستان پسرشان در معابر و اذهان عمومی عبور و مرور کنند .

ای کاش همانطور که به آزادی و دموکراسی و حقوق بشر نگاه می کنیم به معضلات انسان ها در اطرافمان نیز توجه می کردیم و کمی می اندیشیدیم .